ஞாயிறு, 11 ஜனவரி 2026 / ஆண்டவரின் திருமுழுக்கு விழா
எசா 42:1-4, 6-7. திப 10:34-38. மத் 3:13-17
ஓர் அகலமான சாலை. சாலையின் இப்பக்கமிருந்து அப்பக்கம் கடந்து செல்ல வேண்டும். ஒரு தந்தையும் அவருடைய மகளும் சாலையின் இப்பக்கம் நின்றுகொண்டிருக்கிறார்கள். நிறைய வாகனங்கள் கடந்து செல்கின்றன. தன் கையை மகள் நோக்கி நீட்டுகிறார் தந்தை. மகள் தந்தையின் விரல்களை இறுகப் பிடித்துக்கொள்கிறாள். ஓர் அடி முன் ஓர் அடி பின், இப்பக்கம் அப்பக்கம் பார்வை என்று நகர்கிறார் தந்தை. குழந்தை தந்தையின் விரலை மட்டும் பிடித்து தந்தையுடன் நடக்கிறது. தந்தையைப் பொருத்தவரையில் சாலையைக் கடத்தல் என்பது பொறுப்பு. மகளைப் பொருத்தவரையில் அது ஒரு விளையாட்டு.
வாழ்க்கை என்ற சாலை கடத்தலில் – இப்பக்கமிருந்து அப்பக்கத்திற்கு – தந்தையைப் போல நம் கரம் பிடித்து வழிநடத்துகிறார் கடவுள். அவருக்கு இது பொறுப்பு. அவருடைய கரம் பிடித்திருக்கும் நமக்கு இது ஒரு விளையாட்டு.
இன்று ஆண்டவராகிய இயேசுவின் திருமுழுக்கு விழாவைக் கொண்டாடுகிறோம்.
இந்த நிகழ்வில் தாம் இறைமகன் (‘நீரே எம் அன்பார்ந்த மகன்’) என்று உலகுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார். இந்த அனுபவம் இயேசுவுக்கும் ஓர் அடித்தள அனுபவமாக மாறுகிறது. தம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் இந்த அனுபவம் நோக்கி நகர்கிறார் இயேசு.
1. திருஅவையில் நம் பிறந்தநாள்:
உங்களுடைய பிறந்த நாள் என்று? பிறந்த நாளை எப்படி இப்படியெல்லாம் கொண்டாடுகிறீர்கள்?
இனிப்புகள் வழங்கி, பார்ட்டிகள் வைத்து, நண்பர்களை அழைத்துக் கொண்டாடுகிறோம். திரு அவையில் நீங்கள் பிறந்த நாளை உங்களுக்கு நினைவில் இருக்கிறதா? இதுவும் ஒரு முக்கியமான நாள் திரு அவை நம்மை மகிழ்வோடு ஏற்றுக்கொண்ட நாள். கிறிஸ்தவனாக உங்களுடைய பிறப்பு இன்றிலிருந்து தான் தோன்றுகின்றது. நீங்கள் மரபு கிறிஸ்தவர்கள். கடவுள் திட்டம் கிறிஸ்தவனாக தொடங்குகிறது. ஆகவே திருஅவையின் பிறந்தநாளை நன்கு கொண்டாட வேண்டும்.
இயேசுவைப் பொருத்தவரையில் அவருடைய திருமுழுக்கு பணிவாழ்வின் தொடக்கமாக அமைகிறது. நம்மைப் பொருத்தவரையில் திருமுழுக்கு என்பது புதுப்பிறப்பின், பாவமன்னிப்பின் அடையாளமாக இருக்கிறது. திருமுழுக்கு நிகழ்வு வழியாக இயேசு தம்மை மானிடரோடு ஒன்றித்துக்கொள்கிறார். மானுடமும் இறைமையும் ஒரே நேரத்தில் இங்கே வெளிப்படுகிறது. திருமுழுக்கு யோவானின் கைகளிலிருந்து திருமுழுக்கு பெறும் அதே வேளையில் வானகத் தந்தையின் குரலும் கேட்கிறது. மூவொரு இறைவனின் வெளிப்பாடு இங்கே நிகழ்கிறது.
Do you remeber who are your godparents? In the Philippines, it is customary for godparents to sponsor the expenses of the baptized child and to support the child’s education. However, the Church reminds us that the deeper responsibility of godparents is to be guardians of the child’s Christian faith. Godparenthood is not merely a social role but a lifelong spiritual commitment, guiding the child not only through this life but toward eternal life.
2. ஜென்ம பாவத்தை சிதைக்கும் திருமுழுக்கு:
Original sin is like a dusty window. Baptism is Jesus cleaning the window. God’s light can shine clearly again
Original sin is not a personal sin committed by the child. It is the condition into which all human beings are born because of the sin of Adam and Eve. We are born without God’s sanctifying grace. God forgives original sin completely through the Baptism.
3. நாம் கடவுளின் தத்துப் பிள்ளைகள்.
இயேசுவே கடவுளின் சொந்த மகன். நாம் கடவுளின் பிள்ளைகளாகப் பிறப்பதில்லை, ஜென்ம பாவக் காரணத்தால். ஆனால் திருமுழுக்கின் வழியாக, இயேசு தனது 'Filiality' நம்மோடு பகிர்ந்துகொள்கிறார். அதனால்தான் நாம் கடவுளை நம்முடைய தந்தை என்று அழைக்கிறோம். "இவனேஅன்பார்ந்த மகன் என்று இயேசுவை அழைக்கும் கடவுள் - தந்தை, நம்மையும், இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்வதன் வழியாக நம் ஒவ்வொருவரையும் "இவரே/இவளே அன்பார்ந்த மகன்/ள் என்று அழைக்கிறார்.
இறைவேண்டல் வழியாக, ‘நான் கடவுளின் மகன், மகள்’ என்று நாம் தெளிந்து தேர்ந்து நடக்க வேண்டும். அடிமை அல்லது பணியாளர் என்னும் நிலையில் அல்ல, மாறாக, பிள்ளைகள் என்னும் நிலையில் வாழும்போது நாம் கட்டின்மையோடும் மகிழ்ச்சியோடும் வாழ்கிறோம். நாம் எடுக்கும் தெரிவுகள் நன்றாக அமைகின்றன. நம் உள்ளார்ந்த இறுக்கம் தளர்கிறது. கிறிஸ்த வாழ்வு என்பது கடவுளின் மகனாக மகளாக அவருடைய கரம் பிடிப்பதற்கான அழைப்பு என்று கற்றுக்கொள்வோம். நம் கரம் பிடித்திருக்கும் கடவுளிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்துவிட்டு, வாழ்வை ஒரு விளையாட்டு போல எடுத்துக்கொண்டு மகிழ்வோம்.
January 7, Manila: Isaiah 55:1-11. Mark 1:7-11
Today we celebrate the baptism of our Lord. In liturgy, this day brings Christmastide to an end. On Christmas day, Jesus reveals himself to the Jews (the shepherds); on Epiphany day, he reveals himself to the Gentiles (the wise men from the East); and on the day of his baptism, he reveals himself to the entire humanity. The baptism of the Lord was also called as 'Theophany (‘God’s Revelation’). For it is here, for the first time, that we have the revelation of God the Trinity (Father as a voice from heaven, Son in human person, and Holy Spirit in the form of a dove).
(a) The River Jordan
Have you ever come across the river Jordan in the OT? Yes. In Joshua 3, Joshua is bringing the people of Israel to the promised land by crossing the river Jordan. The journey of liberation that began under the leadership of Moses concludes in the Jordan where Joshua led the people to the Promised Land. Thus, the river Jordan marks a new beginning in the lives of the people of Israel. Joshua (Jesus) of the New Testament, the originator of the New Israel, gets into the Jordan.
(b) Identity with humanity:
The baptism of John was for the forgiveness of sins and for conversion. Jesus’ going to the Jordan tells us his total identity with humanity. By being baptized, He exercised His full humanity. His mission is started as a man incarnated in our form, full identity with our humanity. Until now, he was with God, in divine form, but now he takes a different form, fully man. Entering the river Jordan, he starts from zero.
(c) Baptism with the Holy Spirit
John the Baptist says that the one who comes after him will baptize with the Holy Spirit. At his baptism, the Holy Spirit descends on Jesus. From now on, the Holy Spirit leads him – to the desert to be tempted, and later to the ministry. The Risen Lord breathes on his disciples and gives them the Holy Spirit (cf. Jn 20:22). After his ascension, on the day of Pentecost, the Holy Spirit is poured on the apostles.
What is the lesson for us today?
Together with Jesus, we must enter the river Jordan. This becomes the starting point of our lives. Our baptism cleansed us from our sin; we are confirmed in faith through the Holy Spirit at confirmation. Let us be led by the Spirit. The Spirit makes us overcome our human frailty.
In the first reading, the Lord tells the people of Israel, “Come to the waters… why do you labor for that which does not satisfy?” Let our hearts be fixed on that which satisfies our inner spirit. In the faithfulness of God rests our faith.
